مریضی کرون یک مریضی طولانی و یه جور مریضی نا آرومی رودهه که باعث می شه لوله ی گوارشی متورم شه. این مریضی ممکنه دردناک باشه، زندگی فرد رو پریشون کنه یا حتی جون اونو به خطر بندازه. مریضی کرون «ایلئیت» یا «انتریتیس» هم نامیده می شه. این مریضی می تونه هر بخشی از دستگاه گوارش رو تحت اثر بذاره؛ از دهن گرفته تا مقعد. اما در بیشتر موارد بخش پایینی روده ی کوچیک یا ایلئوم تحت اثر این مریضی قرار میگیره. نشونه های این مریضی خیلی بد هستن. همراه ما باشین می خواهیم اطلاعات مفیدی درباره مریضی کرون در اختیارتون بذاریم.

 

مرکز کنترل و پیشگیری از مریضیا اعلام کرده از هر صدهزار نفر ۲۶-۱۹۹ نفر به مریضی کرون گرفتار هستن. مریضی کرون معمولا بین سنای ۱۵ تا ۴۰ شروع می شه، ولی سنای دیگر هم ممکنه به این مریضی گرفتار شن.

علائم مریضی کرون

نشونه های مریضی کرون خیلی جور واجور هستن. این نشونه ها به این بستگی دارن که کدوم بخش از دستگاه گوارش تحت اثر قرار گرفته. این نشونه ها شامل این موارد می شن:

علائم مریضی کرون، دلیل، راه های تشخیص و علاج اون  آموزشی

  • درد: سطح درد واسه هرکسی متفاوته. درد به این بستگی داره که کدوم بخش دچار نا آرومی شده. معمولا درد در بخش پایینی طرف راست شکم احساس می شه؛
  • زخم شکم: زخم بخشای آسیب دیده ای در شکمه که ممکنه خونریزی کنه. اگه این زخمای خونریزی کنن مریض ممکنه در مدفوع خود خون ببینه؛
  • زخم دهن: زخم دهن یکی از نشونه های عادی مریضی کرونه؛
  • اسهال: این نشونه ممکنه کم یا شدید باشه. بعضی وقتا اسهال ممکنه شامل مخاط، خون یا چرک باشه. مریض ممکنه حس کنه باید به دستشویی برود ولی نمیتونه؛
  • خستگی: افراد گرفتار به مریضی کرون ممکنه خیلی احساس خستگی کنن. این خستگی ممکنه با تب هم همراه باشه؛
  • بی اشتهایی: بعضی وقتا مریض ممکنه اصلا اشتها نداشته باشه؛
  • کاهش وزن: این نشونه ممکنه به خاطر کاهش اشتها باشه؛
  • کم خونی: خونریزی ممکنه به کم خونی بینجامد؛
  • خونریزی یا درد مقعد: پوست مقعد ممکنه، ترک بخورد (ترک پوستی). این مسئله ممکنه به درد و خونریزی منجر شه؛
  • آرتروز؛
  • نا آرومی چشم؛
  • نا آرومی کبد یا مجرای صفراوی؛
  • رشد کم یا تأخیر در رشد جنسی در کودکان.

فرق بین زخم کولیت و مریضی کرون

زخم کولیت روده باعث نا آرومی و زخم در لایه های بالایی روده ی بزرگ می شه، ولی مریضی کرون باعث نا آرومی و زخم در تموم لایه های روده می شه.

ضمنا نا آرومی مریضی کرون ممکنه هر جایی از لوله ی گوارشی نمود پیدا کنه. ولی در زخم کولیت نا آرومی فقط در روده ی بزرگ و مقعد اتفاق میفته.

روده ی بیماران گرفتار به مریضی کرون ممکنه، بخشای سالمی هم در بین بخشای مریض داشته باشه. در زخم کولیت آسیب روده سرتاسریه.

رژیم غذایی مریضی کرون

علائم مریضی کرون، دلیل، راه های تشخیص و علاج اون  آموزشی

کودکانی که به مریضی کرون گرفتار هستن به مایعات زیادی نیازدارند. به ویژه اگه رشد اونا به خاطر مریضی کم شده باشه.

بیشتر بیماران گرفتار به مریضی کرون میگن این غذاها می تونن باعث اسهال و درد اونا شن.

  • غلات بزرگ؛
  • لبنیات؛
  • غذاهای سریع؛
  • الکل.

بعضی افراد اشتهای زیادی ندارن. در بعضی موارد مریض ممکنه به مدت کوتاهی از راه سرم تغذیه کنه.

درمون مریضی کرون

درمون مریضی کرون ممکنه شامل درمون، جراحی و مکملای درمانی شه.

هدف درمون اینه که نا آرومی رو کنترل کنیم. مشکلات تغذیه ای و نشونه های مریضی رو برطرف کنیم.

هیچ درمانی واسه مریضی کرون وجود نداره. بعضی علاجا می تونه کمک کنن مریضی کمتر برگشت کنه.

درمون مریضی کرون به این مسائل بستگی داره:

  • نا آرومی در کدوم قسمت هستش؛
  • مریضی چقدر شدیده؛
  • چه مشکلاتی وجود دارن؛
  • واکنش مریض به علاجای قبلی چه جوری بوده و اینکه نشونه ها دوباره برگشت کردن یا نه.

بعضی افراد ماه ها یا حتی چند سال نشونه هایی رو تجربه نکرده ان. این اتفاق بهبود نام داره. اما مریضی معمولا برگشت می کنه.

دوره های بهبود متفاوت هستن. بخاطر اینم سخت میشه تصمیم گرفت که درمون موفق بوده یا نه. نمیشه پیش بینی کرد که دوره بهبود چقدر طول می کشه.

داروهای مورد استفاده واسه مریضی کرون

علائم مریضی کرون، دلیل، راه های تشخیص و علاج اون  آموزشی

  • داروهای ضدالتهاب – دکتر شاید با مسالیمین (سولفاسالازین) شروع می کنه که به کنترل نا آرومی کمک می کنه.
  • کورتیزون یا استروئیدها – کورتیکواستروئیدها داروهایی هستن که شامل کورتیزون و استروئیدها هستن.
  • داروهای فرو نشون سیستم ایمنی – این داروها واکنش سیستم ایمنی مریض رو کاهش میدن. دکتر ممکنه مرکاپتوپورین-۶ یا داروی مثل اون آزاتیوپرین رو تجویز کنه. مشکلات جانبی شامل استفراغ، حالت تهوع و مقاومت کمتر به عفونتا می شن.
  • اینفیلیکسیماب (ریمیکاد) – این دارو واکنش بدن رو به نا آرومی قطع می کنه.
  • آنتی بیوتیکا – فیستولا یا جراحی قبلی ممکنه باعث رشد باکتریا شه. پزشکان معمولا این عفونت رو با تجویز آمپی سیلین، سولفونامید، سفالوسپورین، تتراسایکلین یا مترونیدازول درمون می کنه.
  • ضد-اسهالا و مایعات جانشین– وقتی نا آرومی کاهش پیدا می کنه، اسهال معمولا کمتر می شه. اما بعضی وقتا مریض ممکنه به دارویی واسه اسهال و درد شکمی نیاز داشته باشه.
این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   ۱۱ نکته هوشمندانه واسه استخدام بهترین ها

جراحی

علائم مریضی کرون، دلیل، راه های تشخیص و علاج اون  آموزشی

بیشتر بیماران گرفتار به مریضی کرون ممکنه در قسمتی به جراحی نیاز داشته باشن. وقتی دارو دیگر نمیتونه نشونه ها رو کنترل کنه، جراحی لازم می شه.

جراح می تونه علائمی رو از بین ببره که به دارو جواب نمی دن یا اینکه مشکلاتی مثل آبسه، پارگی، خونریزی و گرفتگی رو برطرف می کنه.

برداشتن بخشی از روده می تونه مفید باشه، ولی این کار مریضی کرون رو درمون نمی کنه. نا آرومی معمولا به نقطه ای کنار بخشی که ورداشته شده، باز می شه. بعضی بیماران گرفتار به مریضی کرون در طول زندگی خود به بیشتر از یک جراحی نیاز دارن.

در بعضی موارد جراحی برداشتن روده ی بزرگ لازم می شه. در این جراحی تموم روده ی بزرگ ورداشته می شه. جراح سوراخ کوچیکی در جلوی دیواره ی شکمی ایجاد می کنه. بعد نوک ایلئوم رو از اون سوراخ که استوما نام داره به سطح پوست میاره. مدفوع از راه استوما از بدن خارج می شه. مدفوع وارد یک کیسه می شه.

پزشکان میگن کسی که استوما داره، می تونه زندگی طبیعی و فعالی رو داشته باشه.

اگه دکتر بتونه بخشی از روده رو که بیماره، برداره و بخشای باقیمونده رو دوباره به هم وصل کنه، استوما لازم نیس.

دکتر و مریض باید به دقت به نتایج جراحی فکر کنن. جراحی واسه هرکسی مناسب نیس. مریض باید به خاطر داشته باشه که بعد از جراحی مریضی ممکنه، دوباره برگشت کنه.

بیشتر افراد گرفتار به مریضی کرون زندگی طبیعی و فعالی دارن. اونا شغل پیدا می کنن، خونواده تشکیل میدن و می تونن موفق شن.

علائم مریضی کرون، دلیل، راه های تشخیص و علاج اون  آموزشی

دلیل دچار شدن به مریضی کرون چیه؟

دلیل دقیق مریض کرون روشن نیس. بعضی پزشکان معتقد ند این مریضی از واکنش نامناسب سیستم ایمنی بدن ایجاد می شه.

نظریه ی این پزشکان اینه که سیستم ایمنی به باکتریا و مواد مفید بدن حمله می کنه. درواقع سیستم ایمنی فکر میکنه اینا مواد ناخواسته هستن.

در این حمله گلبولای سفید خون در لایه دور شکم جمع می شن. این جمع شدن باعث نا آرومی می شه. نا آرومی منجربه زخم و آسیب روده می شه.

اما مشخص نیس که سیستم ایمنی غیرطبیعی باعث مریضی کرون می شه یا مریضی کرون باعث غیرطبیعی شدن سیستم ایمنی.

عواملی که خطر نا آرومی رو افزایش میدن شامل این موارد می شن:

  • عوامل ژنیتک؛
  • سیستم ایمنی بدن فرد؛
  • عوامل محیطی.

از هر ۲۰ نفر گرفتار به مریضی کرون ۳ نفر اونا سابقه خانوادگی دچار شدن به این مریضی رو دارن. اگه یکی از خواهر و برادرهای دوقلو به مریضی کرون گرفتار باشه، ۷۰درصد احتمال ابتلای اون یکی هست.

باکتری و ویروس هم ممکنه در دچار شدن به این مریضی نقش داشته باشه. مثلا باکتری ای-کولای به دچار شدن به مریضی کرون ربط داره.

سیگارکشیدن یکی دیگر از عوامل خطرزاست.

تشخیص مریضی کرون

علائم مریضی کرون، دلیل، راه های تشخیص و علاج اون  آموزشی

دکتر در مورد علائم و نشونه های مریضی از مریض سؤال می پرسد. اون ممکنه در معاینه ی فیزیکی برآمدگی ای رو در شکم احساس کنه. این برآمدگی وقتی به وجود میاد که حلقه های ملتهب روده به هم گیر می کنن.

این آزمایشات می تونن به تشخیص مریضی کمک کنن:

  • آزمایش خون و مدفوع؛
  • نمونه ورداری؛
  • سیگموئیدوسکوپی: در این آزمایش لوله ی بلند و انعطاف پذیری واسه معاینه ی بخش پایینی روده مورد استفاده قرارمی گیرد. این لوله سیگموئیدوسکوپ نامیده می شه؛
  • کولونوسکوپی: در این آزمایش لوله ی بلند و انعطاف پذیری واسه معاینه ی روده ی بزرگ استفاده می شه. این لوله کولونوسکوپ نامیده می شه؛
  • آندوسکوپی: اگه علائم در بخش بالایی شکم به وجود بیان، این آزمایش انجام می شه. یک تلسکوپ بلند، باریک و انعطاف پذیر از نای وارد معده می شه. این تلسکوپ آندوسکوپ نام داره؛
  • سی تی اسکن یا عکس ورداری باریوم انما. این معاینه تغییرات داخل روده رو نشون می ده.

مشکلات

اگه علائم شدید و همیشه باشن مشکلات زیادی واسه مریض به وجود میاد. این مشکلات ممکنه به جراحی نیاز داشته باشن:

  • خونریزی داخلی؛
  • تنگی، بخشی از روده ی باریک می شه. این باعث می شه بافت زخم به وجود بیاد و روده به شکل جزئی یا کلی بسته شه؛
  • سوراخ شدگی، وقتی سوراخی در دیواره ی شکم به وجود میاد. محتویات شکم از این سوراخ به بیرون تراوش می کنن. این تراوشات باعث آبسه و عفونت می شه؛
  • فیستولا، وقتی کانالی بین دو بخش از روده به وجود میاد.

این مشکلات هم ممکنه به وجود بیان:

  • کمبود آهن طولانی؛
  • مشکلاتی در جذب موادغذایی؛
  • افزایش خطر دچار شدن به سرطان روده.



دسته‌ها: آموزشی

دیدگاهتان را بنویسید